Στο Ολοήμερο τμήμα του Σχολείου μας, συνεχίζουμε με τις συνταγές μιας άλλης εποχής. Αυτή τη φορά όμως φτιάξαμε μια συνταγή-κατασκευή που δεν τρώγεται, αλλά έχει σχέση με άλλες εποχές. Έχει σχέση με την παράδοσή μας!
Το έθιμο της Κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλαιότερα έθιμα που σχετίζεται με τη γιορτή του Πάσχα. Ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρή Δευτέρα μέχρι και το Πάσχα.
Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, ένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.
Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!!!
